Via een vriend van Garmt werd ik geattendeerd op het merk Veldodyne, omdat een subwoofer voor mij op dat moment de meest logische vervolgstap was in de opbouw naar een volledig HT-systeem. Voor mij was de aanvulling van mijn set met een subwoofer puur ter verhoging van het plezier tijdens een film. Er was snel contact gemaakt met Garmt, waarna besloten werd om een Velodyne DD-15 een week bij mij op proef neer te zetten. Bij het plaatsen van een dergelijke actieve subwoofer hoort tevens het afregelen van het complete systeem om de hinderlijke effecten van kamerakoestiek zoveel mogelijk te minimaliseren. In de praktijk betekent dit het doorfluiten van het systeem met sweeps en met behulp van een meetmicrofoon op de ‘hotspot’ de hinderlijke effecten van de luisterruimte zo goed mogelijk weg filteren. Binnen een klein uurtje waren alle hinderlijke resonanties en de frequentie drops verdwenen (in een bandje van +/- 3 [dB]) en had ik een strakke basrespons tussen de 14 en 200 [Hz]. Duidelijk was dat het bonken van de lage bassen in de kamer verdwenen was!

Van tevoren was ik al gewaarschuwd dat als ik eenmaal een Velodyne in mijn systeem gehad zou hebben, ik niet meer terug zou willen (yep, leuk verkooppraatje dacht ik nog op dat moment). En inderdaad niet na een week, maar na 2 minuten wist ik al dat de Velodyne niet alleen mijn HT-ervaring naar een hoger niveau zou brengen. Sommige upgrades hebben zo ontzettend veel effect dat je niet lang hoeft te luisteren om overtuigd te zijn. Door het ontlasten van de versterkers voor mijn fronts bleek mijn set in staat om ineens aanzienlijk meer details te laten horen inclusief een geluidsbeeld wat helemaal opentrok (dit geldt overigens niet alleen voor de Parasound A51 die eerst mijn front speakers aanstuurde maar tevens mijn huidige Parasound JC-1’s hebben enorm veel baat bij deze vorm van ‘bi-amping’). Zelfs mijn vriendin moest toegeven dat dit niet zomaar een ‘tweak’ was. Ik heb in die week nog intensief geluisterd (dagen vrij genomen en vrienden op bezoek gehad om samen met mij deze set te analyseren), maar die extra sensatie op met name de stereo weergave liet me niet meer los. De Velodyne en mijn fronts zijn absoluut niet aan te wijzen in het geluidsbeeld. Ik hoef er weinig woorden aan vuil te maken dat een explosie met een dergelijke subwoofer door merg en been gaat als je het volume maar flink opschroeft, dus qua filmervaring zit het ook helemaal snor. Wat baalde ik toen de DD-15 opgehaald werd om ter demo naar een andere klant gebracht te worden. Aangezien ik in hele korte tijd bijna mijn complete set heb opgebouwd moest ik weer even doorsparen om uiteindelijk tot de aanschaf van een Velodyne DD-18 over te kunnen gaan. Maar goed waar een wil is, is een weg.

 

 

Mijn complete set bestaat ondertussen uit twee Parasound JC-1 mono eindversterkers aangevuld met de Parasound A51 5-kanaals eindversterker, Arcam FMJ AV8 processor welke middels een Audio-Note AN-VX digitale interlink met een Sony CDP-XA7ES (als dedicated loopwerk) is aangesloten. De overige bronnen zijn een Parasound T3 tuner en een Denon DVD-3910 multi-player welke middels HDMI is aangesloten op een Sony VPL-HS20 beamer. Deze is ondertussen door Bjorn & Garmt ISF-gekalibreerd (iets wat ik iedereen kan aanbevelen die serieus van film wil genieten). Als scherm gebruik ik een elektrisch bedienbaar PSECI009-scherm van Projecta. Als frontspeakers gebruik ik Dynaudio Contour 3.3’s welke middels Nordost Frey speakerkabel zijn aangesloten op de JC-1’s. Alle interlinks zijn van Nordost en variëren van de Blue Heaven voor de Tuner via de Red Dawn op de LCD-TV tot en met de Frey voor op de DVD-speler en de Nordost Tyr voor tussen de AV8 en de JC-1’s. Nordost Bass-Line SW wordt gebruikt voor de Velodyne DD-18. In de stoppenkast heb ik een dedicated stroomgroep aangelegd van waaruit drie 4 [mm2] kabels getrokken zijn. Bronnen en de processor zijn gefilterd aangesloten middels een Kemp KE Powerstrip terwijl de Parasound versterkers en de Velodyne via een Isotek Multiway zijn aangesloten. Powercables zijn van Electrocompaniet, MIT en Isotek. Tenslotte heb ik alles op een Spectral M516 rack geplaatst, waarbij alles weer is ontkoppeld via Masterbase.

De woonkamer is L-vormig en circa 10 [m] lang en 6 [m] breed ter hoogte van de speakers waarbij ik mijn set in de lengte richting van de kamer heb geplaatst. In 2004 heb ik tijdens een rigoureuze verbouwing twee draagmuren in de woonkamer weggehaald zodat ik nu een open keuken heb en waarbij de inhoud van de woonkamer c.q. luisterruimte aanzienlijk is toegenomen tot zo’n 125 [m3] inhoud.

Hoe meer ik met muziek en film bezig ben, hoe meer ik merk dat mijn echte voorliefde toch uitgaat naar muziek. De verhouding muziek luisteren c.q. film kijken is op dit moment zo’n 95:5. Recente upgrades van mijn set zijn daarom met name op het hifi-gebied geweest, maar één ding weet ik zeker: deze Velodyne DD-18 gaat nooit meer weg! Vrienden van me hebben waanzinnig veel geld gestoken in extreem grote speakers en zware eindversterkers om de laagste frequenties tevens strak en realistisch weer te kunnen geven, maar wat dat betreft is een actieve subwoofer zoals deze DD-18 ongeëvenaard qua ‘value for money’! Geweldig dat een subwoofer niet alleen extra laag levert maar tevens zoveel effect heeft op het midden, hoog, detail en ruimtelijkheid. Ik sluit me aan bij de opmerking van Marcel: “Eigenlijk onvoorstelbaar dat je vooraf zonder een dergelijke subwoofer gespeeld hebt”, want hij staat bij mij eigenlijk altijd aan. Mocht je ooit in de gelegenheid komen om een DD-15 / DD-18 op proef te krijgen bedenk je dan wel, dat je er waarschijnlijk nooit meer afstand van wilt doen ;-) (oftewel: ga eerst sparen voordat je gaat luisteren)!

Jan / Veldhoven, November 2006